Selecteer een pagina

Gedichten

Agnosticus

Agnosticus

  Ik zal dieren niet zien vliegen Die fluiten over honderd jaar En vlag noch wimpel zien gieren Van winden waaiend langs het vaan   Ik zal niets weten van wufte meningen van diegenen die dan bestaan, noch weten hoe ik filosofen kan bejegenen   die de wereld dan begaan...

Vlaggetjesdag

Vlaggetjesdag

Haal op Vlaggetjesdag haring Binnen op de kades van de Havens die Scheveningen heeft   Pakken wij vis vast bij de vin Happen wij naar lust en naar zin Van ongezulte zeevruchten Alexander de Bree Hoi! Leuk dat je op mijn site komt koekeloeren.  Schrijven...

Rederijkersballade #1: De kater

Rederijkersballade #1: De kater

De kater die davert daar ginder; De rode, die jaagt op die vlinder, En dauw van de halmen af slingert Zich schikt bij de haard - in de winter, bij herfsttij -, in mei of in maart zich vermaakt in de wei, die zo bloemig erbij ligt; en ‘n muis achterna zit: Die kater,...

Haagse tirade

Haagse tirade

Die trezebees heeft thans een tesse tong. Geen vaderlijke oekaze helpt haar nog uit deze fase. ’t Is fijne pik hoor maar ze heb bloot de pruif. Van prude tot plompe plodde als een echte Proteus. Sleep die pui per abuis uit dat studentenhuis En zet d’r thuis op de bank...

In ’t Leidse

In ’t Leidse

Een lector die zich het lebbes lult Over Livius in het Lipsius Een mus die met stille trom Tien jaar terug vertrok Torens die zich aftekenen tegen De nachtelijke hemeltaferelen Een graftakkige geriater –aristocraat, -d’ Épee- Die het laat merken in zijn boekenzaak: In...

Ode aan Heraclitus

Ode aan Heraclitus

Liefde draait om irrationaliteit, zij staat als een rots in de rivier van tijd die haar verweert wijl zij de stroming weerstaat; verwoed beïnvloed door wat de vloed draagt wast zij en beklaagt zij haar aard. Zij meent: ''Panta rhei", doch staan is mijn lot, als "ouden...

De onontgonnen Drentsche gronden van rond Sleen

De onontgonnen Drentsche gronden van rond Sleen

Zon overschonken weidegronden verschuilen veldmuizen voor torenvalken; vier fier gevierde Drentse vliegers die stil als de hemelas tussen de lerimannen van Eool laveren. De tragedie van leven en dood Verstoort niet hier de idylle Want de ochtendstond kleurt...