Selecteer een pagina

Ode aan Heraclitus

door | nov 11, 2018 | Gedichten

Liefde draait om irrationaliteit,

zij staat als een rots in de rivier van tijd

die haar verweert wijl zij de stroming weerstaat;

verwoed beïnvloed door wat de vloed draagt

wast zij en beklaagt zij haar aard.

Zij meent: ”Panta rhei”, doch staan is mijn lot,

als “ouden menei” acht ik Cratylus zot.”

Toch bestaat zij bij het uitblijven van haar bewijs,

geen onderbouwing maar beleving is wat zij vereist;

Men weet wel in alle eerlijkheid

dat liefde niet de eeuwigheid ontstijgt

of gedijt bij het voortvlieden van de tijd.

Doch volhardt men in zijn ongelijk?

Dan geeft het tegendeel zijn blijk.

Klikken is meemaken:

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Alexander de Bree

Hoi!

Leuk dat je komt koekeloeren op mijn site. 

Schrijven doe ik al sinds heugenis. Maar zoals de meeste millenials laat mijn concentratieboog te wensen over. Mijn magnum opus heb ik dus nooit afgemaakt.

Wel heb ik een keur aan korte verhalen weten te produceren. Perfect afgestemd dus, op de gehaaste wereld waarin wij leven. 

Nu ik eindelijk een digitaal medium heb opgezet om deze geestesspinsels te etaleren, zul je hier geregeld nieuw werk vinden. Lees er één, leg het weg, en kom nog eens terug. Zou leuk zijn 😉 Kan je jezelf ook weer belezen noemen. Win-win!